بررسی تأثیر برنامه حمایتی ارتقاء سلامت بر سبک زندگی دبیران در مرحله قبل از یائسگی

میانسالی ،یکی از مهم ترین دوره های زندگی زنان است که با دوره های انتقالی نظیر یائسگی و تغییرات عمده در وضعیت سلامتی همراه می باشد، از طرفی اشتغال و انجام مسئولیت های چندگانه نیز عامل مهم تأثیر گذار بر وضعیت سلامتی محسوب می شود، بنابراین از آنجایی که توصیه های مربوط به تعدیل سبک زندگی ،سنگ بنای برنامه های مدیریت بهداشت زنان میانسال است و می تواند زمینه ای برای ارتقاء کیفیت عملکرد جسمی و روانی در طول سالهای بعدی زندگی فراهم نماید و از طرفی تأکید خاص سازمان بهداشت جهانی بر مسئله پیشگیری و ارتقاء سلامت و با توجه به نقش پرستاران در حمایت از زنان در راستای ارتقاء رفتارهای سالم، این مطالعه با هدف تعیین میزان تأثیر اجرای برنامه حمایتی ارتقاء سلامت بر سبک زندگی دبیران در مرحله قبل از یائسگی انجام شد. مطالعه حاضر از نوع نیمه تجربی است ،که با دو گروه آزمون(۵۰ نفر) و شاهد(۴۱ نفر) که به روش نمونه گیری غیر احتمالی انتخاب شدند،انجام شد ، برنامه حمایتی ارتقاء سلامت برای گروه آزمون، در سه مرحله بررسی و شناخت (نیازسنجی آموزشی-حمایتی) ،برنامه ریزی حمایتی (تشکیل تیم حمایتی) و ارزشیابی (ارزشیابی اجرای برنامه ها و بازخورد) اجرا شد. ابزارهای گردآوری اطلاعات در این تحقیق عبارت بودند از: پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک وپرسشنامه سبک زندگی ارتقاء دهنده سلامت دو(HPLPII) که قبل ویک و نیم ماه پس از مداخله توسط گروه آزمون و شاهد تکمیل شدند. نتایج نشان داد که قبل از مداخله بین میانگین نمرات رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت ومتغیرهای دموگرافیک اختلاف آماری معنی داری بین گروه مورد و شاهد، مشاهده نشد(P> ۰/۰۵)،در حالی که بعد از مداخله بر اساس” آزمون تی مستقل ” بین میانگین نمرات رفتارها ی ارتقاء دهنده سلامت، در دو گروه اختلاف آماری معنی داری مشاهده شد(P< ۰/۰۵) و در گروه آزمون نیز در مرحله قبل و بعد از مداخله ،اختلاف آماری معنی داری بین نمرات رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت مشاهده شد (P< ۰/۰۵). نتایج پژوهش نشان داد که اجرای برنامه حمایتی ارتقاء سلامت بر سبک زندگی دبیران واقع در مرحله قبل از یائسگی موثر می باشد ،لذا پیشنهاد می گردد برنامه حمایتی ارتقاء سلامت به عنوان یک روش موثر در ارتقاء سبک زندگی زنان میانسال به کار گرفته شود.