بررسی رابطه بین سبک زندگی با رضایت از زندگی سالمندان در شهر تهران

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین سبک زندگی با رضایت از زندگی سالمندان در شهر تهران با استفاده از روش تحقیق توصیفی از نوع تبیینی مورد بررسی قرار گرفت. جامعه آماری مورد نظر در این تحقیق را کلیه سالمندان در شهر تهران به تعداد ۷۶۶۴۷۳ نفر تشکیل می‌دهد که بر اساس روش نمونه‌گیری تصادفی ساده، ۳۸۴ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. به منظور سنجش متغیرهای مورد استفاده در پژوهش از دو پرسش‌نامه سبک زندگی اسحاقی و همکاران (۱۳۸۸) و رضایت از زندگی نوگارتن و هوایرست (۱۹۹۸) استفاده گردید. روایی محتوایی پرسش‌نامه ها مورد تأیید متخصصان و استاد راهنما قرار گرفته است. پایایی پرسش‌نامه ها بر اساس ضریب آلفای کرونباخ، برای پرسشنامه سبک زندگی ،۸۹/۰، و برای پرسشنامه رضایت از زندگی،۸۴/۰ برآورد گردید. برای تجزیه و تحلیل از روش های آماری توصیفی و آمار استنباطی(همبستگی پیرسون) استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که بین سبک زندگی و ابعاد آن (پیشگیری، حیطه تغذیه، حیطه ورزش و تفریح، حیطه مدیریت استرس، حیطه روابط اجتماعی و بین فردی) با رضایت از زندگی سالمندان در شهر تهران رابطه مثبت و معناداری وجود دارد.