بررسی عوامل اجتماعی مرتبط با سبک زندگی محیط زیستی شهروندان شهر تبریز

زندگی انسان در طول تاریخ، در پیوند مداوم با طبیعت سپری شده است. آب، خاک، زمین و گیاهان همواره یاری‌رسان انسان و الهام‌بخش او بوده و محیط زیست به عنوان پس‌زمینه‌ی فعالیت‌های بشری مهمترین بخش و جزء جدانشدنی زندگی انسان تلقی شده است. در مقابل انسانها نیز مسئول حفظ محیط زیست خود می‌باشند. در این تحقیق سبک زندگی محیط زیستی شهروندان شهر تبریز و عوامل اجتماعی مرتبط با آن بررسی شده است. سبک زندگی محیط زیستی به رفتارهای مسئولانه در قبال محیط زیست، کنش‌های فردی در جهت حفاظت از طبیعت، حفظ منابع طبیعی، تعهد به کنش‌های جمعی در مقابل مسائل محیط زیستی و جستجوی راه‌حل برای مسائل دلالت دارد. در این تحقیق از روش پیمایش و پرسش‌نامه برای جمع‌آوری داده‌ها استفاده گردید. نمونه آماری ۶۸۲ نفر از شهروندان بالای پانزده سال شهر تبریز بود. نتایج نشان می‌دهند شهروندان تبریز تا حدود زیادی سبک زندگی محیط زیستی دارند. آزمون فرضیه های تحقیق نشان داد بین سبک زندگی محیط زیستی شهروندان شهر تبریز براساس منطقه محل سکونت تفاوت معنی دار وجود دارد. اما براساس وضعیت اشتغال و جهتگیری ارزشی تفاوت معنی‌دار وجود ندارد. همچنین میانگین سبک زندگی محیط زیستی براساس جنسیت دارای تفاوت معنی‌دار است. بدین معنی که میزان توجه زنان به طبیعت بالاتر از مردان است. بین سرمایه اجتماعی، سرمایه فرهنگی و سرمایه اقتصادی با سبک زندگی محیط زیستی نیز رابطه معنی‌دار مستقیم و با نگرش ابزاری رابطه معکوس معنی‌دار وجود دارد. اما با نگرش محیط زیستی رابطه معنی‌دار بدست نیامد. تحلیل رگرسیون چندمتغیره نشان داد متغیرهای مستقل تحقیق حدود سی‌ و هفت درصد از واریانس سبک زندگی محیط زیستی را تبیین می‌کنند که در این میان متغیر سرمایه فرهنگی بیشترین سهم را دارد.