تحلیل جامعه‌شناختی گرایش جوانان به مدگرایی در تهران

تحلیل جامعه‌شناختی گرایش جوانان به مدگرایی در تهران (مطالعه برروی جوانان ۲۷-۲۲ ساله)

چکیده:

مد یک نهاد اجتماعی است، شبکه‌ای از روابط اجتماعی که متضمن ارزش‌ها و هنجارهاست و نیازی را برآورده می‌کند. مد، در واقع نوعی پدیده‌ای اجتماعی است که در هر جامعه تغییر و تنوع زیادی را با خود به‌همراه دارد. برخی، مدگرایی را نشانه تمدن و گروهی، آن را دلیل بی‌هویتی فرد می‌دانند. حال آن‌که با میانه‌روی در این امر و در نظر داشتن فرهنگ و باورهای سرزمین خود، می‌توان از مدگرایی سود جست و نگرانی خویش را از رواج مدگرایی برطرف ساخت. پژوهش حاضر با عنوان تحلیل جامعه‌شناختی گرایش جوانان به مدگرایی (مطالعه بر روی دانشجویان کارشناسی رشته جامعه‌شناسی دانشگاه آزاد تهران مرکز ورودی ۱۳۹۱) انجام گرفته که مهم‌ترین هدف آن شناسایی عوامل فرهنگی، روان‌شناختی، پایگاه اجتماعی- اقتصادی و تأثیر رسانه‌های جمعی و گروه همسالان بر مدگرایی است. تحقیق پیش رو از نوع توصیفی و تبیینی است و جهت گردآوری داده‌ها از شیوه پیمایش (پرسش‌نامه محقق‌ساخت با آلفای کرونباخ ۰.۷۳۸) استفاده شده است. حجم جامعه و نمونه، برابر بوده و با تمام دانشجویان دانشکده علوم‌اجتماعی رشته جامعه‌شناسی ورودی سال ۱۳۹۱ دانشگاه آزاد واحد تهران مرکزی انجام شده؛ که بر اساس آخرین آمار تعداد آنان ۶۸ نفر است. بین متغیر محل سکونت و گرایش به مد، اختلاف معناداری به‌دست آمد. همچنین بین متغیرهای سن، هزینه ماهیانه خانوار، گروه همسالان، عوامل فرهنگی، پایگاه اجتماعی–اقتصادی و عوامل روان‌شناختی و گرایش به مد، همبستگی معناداری مشاهده شد. الگوسازی، توسعه امکانات تفریحی، علمی، آموزشی و پرهیز از تهاجم به هویت و شخصیت جوانان، تولید مد بومی و ایجاد انجمن‌ها و سازمان‌های اجتماعی و سیاسی متناسب با شرایط و نیازهای نسل جوان می‌تواند راهگشای این مشکل اجتماعی باشد.