27 آذر؛ روز جهان عاری از خشونت و افراطی‌گری

با ابلاغ مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی توسط رئیس‌جمهور و رئیس شورای عالی انقلاب فرهنگی، روز بیست‌و‌ هفتم آذر به‌عنوان روز «جهان عاری از خشونت و افراطی‌گری» تعیین و نام‌گذاری شد.

ضرورت و اهمیت پرداختن به مقوله خشونت در جهان

رئیس جمهور کشورمان در بیانیه خود در کنفرانس «جهان علیه خشونت و افراط‌گری»، در جهت ارتقای هر چه بیشتر فرهنگ صلح، بر گفت‌وگو میان تمامی ادیان و کمک به تلاش‌های مشترک برای مقابله با خشونت و افراط‌گری در یک طرح اقداماتی تاکید کردند.

همچنین استقبال جهانی از ایده جهان علیه خشونت و افراطی‌گری و تصویب آن در مجمع عمومی سازمان‌ ملل متحد با رای قاطع کشورهای جهان، میزان ضرورت و اهمیت پرداختن به مقوله خشونت در جهان را نشان می‌دهد.

نام‌گذاری این روز با عنوان «روز جهان عاری از خشونت و افراط‌گری» به حامیان صلح، همکاری و تعامل، نشان می‌دهد که باید درجه جدیت خود را در مبارزه با خشونت و افراطی‌گری به حداکثر برسانند و در این زمینه به درک مشترکی از علل ظهور خشونت برسند.

شرایط تحقق جهانی عاری از خشونت

جهان عاری از خشونت در شرایطی محقق می‌شود که دولت‌ها با هم همکاری کنند و در سیاستگذاری‌ها هماهنگ باشند، زمانی‌که دولت‌ها هماهنگ باشند، جریان‌های افراطی در حاشیه قرار خواهند گرفت، دولت‌های مقتدر اگر با همسایگان خود به سیاست‌های مشترک دست‌یابند، می‌توانند ریشه‌های خشونت را خشکانده و زمینه‌ساز کاهش افراطی‌گری در منطقه و جهان شوند.

تفکرهای غلط و افراطی یکی از مسیرهای مبتنی بر خشونت است، توسعه نیافتگی و نیازهای مادی پاسخ داده نشده، بیکاری، فقر، نبود امکانات زندگی و ناامیدی از دست یافتن به آینده قابل تامل و ارزشمند، بستری برای خشونت‌طلبی است.

مداخلات خارجی که سبب عدم توانایی جوامع برای کاهش فقر و حذف زمینه‌های خشونت در آن‌ها می‌شود، فساد گسترده در نظام های اداری و مدیریت توسعه که سبب می‌شود منابع کشورها به جای این‌که صرف ایجاد زیرساخت‌های توسعه پایدار شود، راهی سرمایه‌گذاری در کشورهای توسعه‌یافته شود و فقر همچنان افزایش یافته و باقی بماند، استبداد حکومت‌ها که باعث سرخوردگی و به حاشیه راندن اقشار آسیب‌پذیر می‌شود، همگی موانع بزرگی برای توسعه‌یافتگی، صلح و آرامش هستند.

راهبردهای داشتن جهانی عاری از خشونت

برای پیشبُرد مبارزه با خشونت و گسترش فرهنگ صلح و مدارا، جهان نیازمند اقداماتی اساسی است که از جمله مهمترین آن‌ها می‌توان به موارد ذیل اشاره کرد:

  •  گسترش و تعمیق گفتگو میان ملت‌ها و جامعه مدنی با هدف کاستن از سوِ‌برداشت و نیل به تفاهم و همکاری بیشتر
  • تلاش برای گسترش آموزش همگانی با بهره‌مندی از روش‌های پیشرفته تربیتی با هدف بسط فرهنگ صلح، تفاهم و مدارا
  •  اهمیت نقش زنان، جوانان، علمای دینی، روشنفکران، دانشگاهیان و هنرمندان، در گسترش دانش اندیشه و احساس و باورهای دینی و اخلاقی
  •  ارتقای همکاری‌های فرهنگی-اقتصادی به منظور شتاب بخشیدن به روند مبارزه دسته جمعی با خشونت و افراطی‌گری.
منبع ویکی نیکی
مطالب مرتبط
ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.