مصادیق حقوقی و روان‌شناختی کودک‌آزاری در پرتوحقوق ایران و اسناد بین‌المللی

پدیدآور: سعید مرادی مقطع: کارشناسی ارشد محل ارائه: دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی - دانشکده حقوق و علوم سیاسی سال ارائه: ۱۳۹۵

چکیده: پدیده کودک‌آزاری در طول حیات بشری وجود داشته و تنها شرایط اجتماعی و فرهنگی در جوامع و ملت‌ها بوده که اشکال و شدت و ضعف آن را تغییر می‌داده است. کودک‌آزاری، مسئله‌ای فردی و اجتماعی است که آثار و تبعات آن فرد و روابط وی، خانواده و کارکردهای آن و نیز کل جامعه را دربرمی‌گیرد و بر آن‌ها اثراتی سوء می‌گذارد. این مسئله در زمان کودکی و در خانواده رقم می‌خورد که در صورت عدم ‌اصلاح و درمان آن، پیام‌آور تکرار و تداوم این آسیب و آسیب‌های دیگری است که ریشه در امروز و کودکی امروز افراد جامعه دارد. مسئله خشونت علیه کودکان، امروزه یکی از تأسف‌بارترین مصادیق نقض آشکار حقوق بشر است. ضرورت تحقیقی جامع به‌منظور بررسی این مسئله که نظام بین‌المللی حقوق بشر با رویکرد حمایتی که دارد، تا چه اندازه نسبت به خشونت علیه کودکان واکنش نشان داده و چه راه‌کارهایی برای مقابله با آن ارائه داده است، مشاهده می‌شود. بر همین اساس، در پژوهش حاضر، نگارنده با استفاده از روش توصیفی–تحلیلی-مقایسه‌ای، به کشف و بررسی مصادیق حقوقی روان‌شناختی کودک‌آزاری در پرتو حقوق ایران و اسناد بین‌المللی، بررسی قوانین حمایت از حقوق کودک در حقوق ایران، بررسی قوانین حمایت از حقوق کودک در اسناد بین‌المللی، بررسی علل و عوامل بروز خشونت علیه کودکان، بررسی پیامدهای کودک‌آزاری و خشونت علیه کودکان پرداخته است. در نهایت چنین نتیجه گرفته شد که حقوق کودکان در اسلام از قدمتی بیشتر از اسناد بین‌المللی برخوردار است و علاوه بر این در فقه و حقوق اسلامی، تمامی زوایای حقوق کودکان چه پیش از تولد و چه پس ازآن و نیز حقوق آنان، چه از جنبه حقوق خصوصی و چه از جنبه حقوق کیفری، به‌خوبی ترسیم شده است؛ درحالی‌که اسناد بین‌المللی عملاً پیش از تولد و دوران جنینی را از دوران کودکی محسوب نمی‌کند و مفاد آن‌ها این دوران را شامل نمی‌شود.

مطالب مرتبط
ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.