سیره اهل بیت(ع) در برخورد با ملحدان، پیروان فرق، مذاهب و ادیان دیگر

پیامبر اكرم(ص)  و اهل بیت پاكش(ع)، كامل‌ترین انسان‌ها از لحاظ علم و عمل و آراسته به فضایل انسانی و كمالات اخلاقی، در طول حدود ۲۶۰ سال حیات پر بركت خویش با گروه‌ها و پیروان مكاتب مختلف فكری، فرهنگی و مذهبی برخورد داشته‌اند و از آنجا كه آن بزرگواران، عالم به زمان خویش بودند، در مقاطع مختلف و شرایط متفاوت، شیوه‌ها و برخوردهای متناسب با روحیات طرف مقابل و شرایط مختلف را اتخاذ و به طور كلی از دو روش جاذبه و دافعه استفاده می‌كردند. چون آن بزرگواران، قرآن مجسم بودند و اخلاق و سیره آن‌ها طبق توصیه‌های قرآن كریم است، جا دارد برای بیان سیره اهل بیت (ع)قبل از حدیث وتاریخ، نمونه و شاهد قرآنی بیاوریم. نگارنده در این رساله، کوشیده  تا ثابت كند سیره اهل بیت(ع) درمواجهه با مخالفانشان در مسائل شخصی تا حد زیادی، عفو، گذشت و بردباری بوده است.  در مسائل عقیدتی و اصولی، اگر برخوردهای عاطفی و مسالمت‌آمیز را مؤثر نمی‌دیدند با صلابت و قاطعیت با آن‌ها برخورد می‌کردند وسازش و نرمش نشان نمی‌دادند. هدف آن بزرگواران از این رفتارهای به ظاهر متفاوت، یك چیز بوده و آن هم عمل به رسالت الهی خویش كه همان اصلاح و هدایت جامعه بشری است. در این رساله، مصادیق متعددی از برخوردهای اهل بیت(ع)  با مخالفان گزارش شده كه می‌تواند برای شیعیان و پیروان آن بزگواران، یك الگوی كامل در جهت گسترش حق و حقیقت باشد.